Ervaringsverhalen
Wat zijn de ervaringen van cliënten die al een counseling gedaan hebben? vijf gecounselden vertellen over hun ervaring:
Verhaal 1Beelddenker….wat een opluchting.
Het is al weer een paar jaar geleden. Onze dochter Renée zat op een Christelijke basisschool lekker dicht in de buurt. Vanaf groep 4 kregen we door dat ze regelmatig gepest werd en dat ze moeilijk vriendjes maakte. Dit werd in de jaren erop alleen maar erger. Natuurlijk spraken we de school erop aan…het gebeurde vaak in de pauze, uit het zicht van een toezichthouder. Ook al pretendeerde de school een goed pestbeleid te hebben en hier veel aan te doen, hadden wij het bewijs in huis dat het niet zo was. Ze bleek zich maar kort te kunnen concentreren en was motorisch wat minder.
We begrepen het ook niet. Onze dochter is een lief kind, met het hart op de goede plaats, attent, en toch was ze een buitenbeentje, niet geaccepteerd. Haar leraar adviseerde ons om contact op te nemen met de afdeling ‘kinderpsychologie’ van het …… en haar een sociale vaardigheidscursus te laten doen. Radeloos als we waren stemden we hier mee in…baat het niet dan schaadt het niet. De cursus werd doorlopen, maar we hadden als ouder het idee dit niet het probleem was. Mijn dochter werd blijkbaar gezien als degene die sociaal vaardig moest worden, terwijl wij wisten dat ze dat al was. De cursus bracht uiteindelijk ook niet de verbetering die we zochten.
Dus maar weer op Google zoeken, en daar liepen we tegen het begrip ‘beelddenken’ aan. Nog nooit van gehoord, maar in de beschrijving van een beelddenker zaten zoveel overeenkomsten met onze dochter dat we direct het gevoel hadden eindelijk iets te kunnen ! Via de website hebben we contact opgenomen met Jolien, die haar getest heeft. Het was duidelijk, onze dochter was een echte beelddenker. Jolien gaf uitleg waardoor we ons geen zorgen maakten. Beelddenken bleek niet te genezen, maar je kunt wel leren om hier goed mee om te gaan, en je talenten beter te gebruiken. Vervolg was een councelling van 30 uur in totaal waarin Jolien onze dochter leerde om met het ‘beelddenken’ om te gaan. Ze kreeg een aantal handvatten aangereikt, die ze nu nog steeds gebruikt. Onze dochter vond het gezellig bij Jolien, en ging graag. Dat zelfde jaar moest onze dochter haar cito toets doen, met een wat teleurstellende uitslag van vmbo-kaderberoeps. Wij wisten dat er meer in zat, het was een slimme meid, en we waren ervan overtuigd dat als we eerder op het beelddenken waren uitgekomen, ze een betere uitslag had gehaald. Op haar nieuwe school hebben we dit direct bespreekbaar gemaakt. De school was bekend met beelddenken (in tegenstelling tot de basisschool). Onze dochter had een probleemloze overgang naar het middelbaar onderwijs. Werd sneller geaccepteerd en had vriendinnen. Had prachtige rapporten. In het tweede jaar vmbo hebben we gevraagd of ze toch niet een niveau hoger kon. De leraren waren het met ons eens, ze mocht naar de theoretische leerweg. Ze heeft diezelfde avond, op eigen initiatief, Jolien gebeld om haar te bedanken voor haar hulp. Beelddenkers zijn prachtige kinderen, en met de juiste begeleiding of sturing kunnen ze blijkbaar elk doel halen.
Jolien was tijdens en na de cursus altijd bereidt om vragen te beantwoorden, en nam na een jaar nog contact met ons op, om te vragen hoe het allemaal ging. Verder heeft ze ook een informatiemiddag gedraaid op de betreffende basisschool om leraren te informeren.
Onze dochter gebruikt nog steeds dingen die Jolien haar geleerd heeft, en blijkbaar met groot succes !!
Eerst was ik helemaal niet goed in rekenen, ik deed het rekenwerk van één groep lager. Mijn ouders en ikzelf zaten hier wel mee, en we wisten ook niet wat het was. Om een of andere manier kwamen mijn ouders er achter dat het waarschijnlijk Beelddenken was. En toen kwam ik bij Jolien terecht!
Het klikte al heel goed tussen ons en ik vond de opdrachten die ik moest doen eigenlijk helemaal niet langdradig of stom ik vond ze juist heel leuk! Toen ik klaar was met progamma vond ik het ontzettend jammer.. Ik heb er ook heel veel aan gehad. Ik zit inmiddels in de 2e klas en ik ben door Jolien 1 niveau omhoog gegaan van het Vmbo!
xx Renée 2010
Renée is in 2007 gecounseld
Verhaal 2
Wij, mijn dochter en ik, hebben contact gezocht omdat mijn dochter moeite heeft met rekenen. Ze kreeg op school bijles, maar hiervoor was te weinig tijd beschikbaar. Ze liep twee lesjaren achter met rekenen. Dit gaf haar een onzeker gevoel. Via een vriendin kreeg ik een positief verhaal te horen over een jongen die gecounseld was. Er was dus iets aan te doen! Via school hoorde ik dit niet en dat vond ik jammer.
Tijdens de counseling kwam mijn dochter erachter dat ze een beelddenker is. Ze vond dit fijn om te horen. Ze begrijpt nu waarom een leerkracht die hier niet van weet, haar bijna niet iets kan uitleggen tijdens een les in de klas. Ze denkt in beelden, maar dit is heel moeilijk uit te leggen. Op onze school wordt dit niet (h)erkend. Er is nog niet veel verandering gekomen met het rekenen. Wat wél veranderd is, is haar zelfvertrouwen. Ze stapt nu sneller op mensen af en neemt meer initiatief. Als moeder hoop ik dat leerkrachten hier meer bekend mee worden, zodat ze kinderen beter begrijpen en eerder door kunnen verwijzen!
Verhaal 3
Onze zoon gaf aan graag te willen stoppen met fantaseren wanneer hij dat zelf zou willen. Hij gaf aan het gevoel te hebben opgesloten te zitten in zijn eigen fantasiewereld, waardoor hij op school nogal eens achterop raakte met zijn werk. Hij zocht naar een sleutel om uit die fantasiewereld te kunnen komen.
Een van de kinderen op de school van mijn man is beelddenker en de moeder van die jongen geeft zelf Davis counselingen. Zij was eens op school om over de Davis counseling te praten. En toen de groepsleerkracht van onze zoon opperde of hij wellicht beelddenker was, is het balletje gaan rollen.
Het meest bijzondere aan de counseling was volgens onze zoon dat hij nu kan stoppen met fantaseren wanneer hij dat wil. Maar als hij wil fantaseren lukt dat (gelukkig!) nog prima. Verder vond hij het kleien heel leuk. Door te kleien kun je je gevoelens beter begrijpen. En woorden die geen beeld hebben, worden door het kleien wél duidelijk. Hij kan zich beter concentreren en is met rekenen vooruit gegaan. Het balanskussen vond hij ook erg leuk.
Hij is volwassener geworden, begrijpt dingen beter, is rustiger geworden, reageert minder kinderlijk op bepaalde situaties en vertelt eerder wat hem dwars zit. Hij is minder snel afgeleid en kan beter in slaap komen. Hij kleit een bepaalde situatie of gevoelens die hij niet fijn vindt, uit. Daarna doet hij daar iets mee, zodat het voor hem prettig wordt. Zo stampt hij bijvoorbeeld een monster in elkaar en gooit hem daarna weg of stopt hem in een grote put. Als zijn gevoel daarna weer goed is, kan hij rustig slapen.
Verhaal 4Door zijn aan autisme verwante Asperger en McDD vond mijn zoon op school geen goede aansluiting en was daardoor zeer gedemotiveerd. Doordat hij naast zijn spellingsproblemen ook een beelddenker is sprak ons de Davis®methode erg aan.
De her- en erkenning was zeer verrassend, maar ook omdat er gekeken wordt naar de dieper liggende oorzaak van zijn fuctioneren.
In onze situatie is het van groot belang dat de begeleider er onvoorwaardelijk voor mijn zoon is. Niet alleen de counseling heeft ons een meeerwaarde gegeven, maar door Jolien als counselor is de counseling geslaagd.
Door de onvoorwaardelijke aandacht is mijn zoon zich veilig gaan voelen, waardoor er een vertrouwensband is ontstaan en mijn zoon zich durfde laten zien en naar zichzelf dufde leren kijken. Uiteindelijk is mijn zoon zich hierdoor verantwoordelijk gaan ontwikkelen op eigen krachten, wat voor hem en voor ons een meerwaarde van de kwalitieit van zijn/ons leven is geworden.
Verhaal 5Onze zoon was een jaar of 8 toen we er achter kwamen dat hij beelddenker is.
Op de school, waar hij toen zat, werd met dit gegeven niet veel gedaan. Hij raakte meer en meer achter met rekenen en met taal. In groep 7 kon hij nog geen tekst van 4 regels op papier zetten. Terwijl hij in de vakken aardrijkskunde en geschiedenis juist erg goed was. Hij was erg geïnteresseerd in de wereld om hem heen maar werd in de klas een jongetje dat niet opviel. Hij vond school vreselijk.
Schrijven, rekenen en taal kostten heel veel energie.
Na het zoveelste gesprek met de leerkracht en de orhopedagoog die niet veel meer zagen dan een jongetje met een groot leerprobleem hebben we besloten om voor onze zoon te kiezen en niet meer mee te gaan in adviezen van de school. We besloten onze zoon te ondersteunen en niet z'n leerkrachten(en).
Omdat hij het vervelend vond om vaak R.T. te krijgen en zelf vond dat hij er niets mee opschoot. Zijn we begonnen aan de Davis Counseling.
De counseling was prijzig en voor onze zoon soms best vermoeiend.
Maar wat heeft het een effect gehad!!
We merkten meteen resultaat! Het iets op papier zetten kostte hem veel minder moeite. Ook zijn handschrift wat voorheen vrijwel onleesbaar was, werd beter leesbaar.
Hij kon gewoon naar het voortgezet onderwijs..
Het vriendje van onze zoon had ook dyslexie z'n ouders hebben lang getwijfeld of ze ook de Davis counseling zouden gaan doen. Het vriendje was altijd nog nét wat beter in z'n leerprestaties dan onze zoon. En er is gekozen om dan toch maar niet de counseling te doen.
Ze zitten nu beide op de zelfde school het vriendje heeft iedere week na schooltijd bijles in de talen én bijles voor wiskunde.
Onze zoon doet het zelf!! Natuurlijk heeft hij af en toe wat hulp nodig. Maar toen hij naar het voortgezet onderwijs ging had ik er vertrouwen in.
Wij hebben hem geboden wat hij nodig had en nu mag hij zelf laten zien wat hij kan. En dat doet hij nu!
Hij zit nu in de derde en is een zelfverzekerde puber van 15 die zijn eigen weg kiest en zich niet laat beïnvloeden door anderen. Hij is vastbesloten om na z'n TL diploma verder te leren en iets met z'n fantasie en creativiteit te gaan doen.
Van onze zoon zelf:
Ik kan me niet zoveel meer herinneren van de tijd die ik bij Jolien was. Ik weet wel dat het best lang duurde en dat er veel oefeningen waren die ik moest doen...Sommige leuk en sommige ook niet zo leuk.
Wel merk ik dat ik mijn aandacht er beter bij kan houden. En dat het leren veel makkelijker gaat dan toen ik op de basisschool zat.
Het was goed om te weten dat er toch nog iemand anders was die wel wist dat ik slimmer was dan wat anderen dachten.
september 2007
|